كردان انسان بزرگي است كه بنا به استخاره و تكليف ، تنها به قصد خدمت به مردم سكان وزارت كشور را بدست گرفته است او را عوض نكنيد!

كردان اعتقادي به مدرك كه كاغذپاره اي بيش نيست ندارد اما چه كند كه مدرك گرايي گريبان مردم را گرفته است و نمي توان بدون آن به مردمي كه مستحق خدمتند، خدمت كرد. او نيازي به مدرك دكترا ندارد و مردم نيازمند مدرك اويند ؛ لطفا او را عوض نكيند!

كردان شخص شما را نه به خاطر اينكه رئيس جمهور هستيد بلكه به دليل اينكه همه حيثيت و آبرويتان را در پاي دوستان فدا مي كنيد دوست دارد. براي اينكه رفاقتتان خدشه دار نشود او را عوض نكنيد!

اگر مجلس قصد استيضاح او را داشته باشد شما به قصد دفاع از او به مجلس خواهد رفت و همه توانتان را صرف راي اعتماد او خواهيد كرد. پس اجازه بدهيد روي سخنم با مجلسيان باشد كه براي جلوگيري از اتلاف وقت آقاي رئيس جمهور وزير كشور او را عوض نكنيد!

كردان تنها كسي نيست كه دكتراي مصلحتي دارد ،براي اينكه به دامن خادمان مردم گردي ننشيند و بتوانند به وظيفه ي سنگين خدمت به مردم ادامه بدهند او را عوض نكنيد!

كردان اصولگراست و اصولگرايان اشتباه نمي كنند.براي اثبات اين مهم به كساني كه رخنه اي در باورهايشان نسبت به اصولگرايان افتاده است، او را عوض نكنيد!

اگر شما فردي مطمئن تر از كردان را سراغ داشتيد او را وزیر کشور نمی کردید. پس با رفتن او فرد مطمئن تري جايگزينش نخواهد شد.چون قحط الرجال است او را عوض نكنيد!

شما به پايمردي و پايداري در مواضع خود و همچنين دفاع از مردانتان شهره ي عام و خاصيد.باز اجازه بدهيد خطابم با مجلسيان باشد - براي دل ِ آقاي رئيس جمهور هم كه شده كردان را عوض نكنيد!

در نظام جمهوري اسلامي مديران با كوچكترين اتهام راست يا دروغ توسط بالادستيان ِ عافيت طلب و ترسو بركنار مي شوند براي غلبه بر چنين فضايي كردان را عوض نكنيد!

با عوض كردن كردان هيچ اتفاقي نخواهد افتاد.او را عوض نكنيد لطفا!

نوشته ي كوتاه خاطره در مورد مجموعه ي "از آسمون بارون مي ياد لي ليا"

اولین کتابی که از حسن فرهنگی خواندم حوالی سال 75  بود. "زن ها شبیه هم میخندند" از حوزه هنری... که آنموقع ها پای ثابت هفته نامه مهر بودم و در نمایشگاه ها ممکن نبود به نشرشان سر نزنم...

و حالا آخرین کتاب یا بهتر است بگویم تازه ترین کتابی که از او خوانده ام، "از آسمون بارون میاد لی لیا" ست از نشر کاروان.

پیش از هرچیز، شاید بد نباشد بگویم که، گرایش و علاقمندی ام به داستان کوتاه سال هاست که با من است. شاید از حوالی همان سال های 74-75 . آنموقع تعداد مجموعه داستان های کوتاه کم بود. حتی آثار نویسندگان بزرگ هم اغلب در رمان خلاصه میشد و داستان های کوتاهشان یا ترجمه نمیشد یا با اقبال عمومی مواجه نمیگردید... اما این روزها.. به لطف ازدیاد نویسندگان، مجموعه داستان های کوتاه زیاد شده است و امکان انتخاب را به خواننده میدهد و پیامدش اینکه، این علاقمندی باعث شده که کارهای خوبی هم ترجمه و روانه بازار شود.

و خب چیز عجیبی نیست اگر بگویم که بارها از خریدن این مجموعه ها سر خورده و دلزده شده ام و بارها هم به لذت وافری دست پیدا کرده ام.

از آسمون بارون میاد لی لیا" را صرفنظر از نظرات مثبتی که جلب کرده بود، به خاطر شناخت کمرنگ و رابطه ی دوستانه و مجازی ام با نویسنده، که همین وبلاگ نویسی باعثش شده، خریدم.

طرح جلد ساده، قشنگ و شاعرانه ای دارد که اگر مواردی که گفتم هم نبود قطعا سبب میشد در کتاب فروشی به سویش کشیده شوم. هرچند فکر میکنم شاید آن نور سپیدش نبود یا کم رنگتر می بود بهتر میشد.

به عادت خواندن مجموعه داستان ها، یک داستان را تصادفا انتخاب کردم: شتر عزیز.

نمیتوانم بگویم چقدر خوشم آمد و برایم جذاب بود. این شد که برگشتم و از اول کتاب تک تک داستان ها را خواندم.

از آسمون بارون میاد لی لیا، یک جورهایی انگار حدیث نفس نویسنده را هم در خود دارد. جای جای داستان به خیال و واقعیت تفکیک شده و گاهی واقعیت در تاثیر گذاری بر خیال پیشی میگیرند و گاه برعکس...

طبقه دوم را که میخواندم... دروغ چرا؟ راوی را گم کردم... برگشتم عقب و همان طبقه دوم که فکر میکردم باید طبقه آخر باشد، پیدایش کردم! داستان هایی مثل "یکی از مردها خیلی باید فکر بکند"، "گره گشایی"، "تخت خالی"، "مرد خم میشد و پای خود را میبوسید"، "پنجاه وهشت" و... داستان هایی کاملا متفاوت هستند یا شاید بهتر باشد به جای متفاوت بگویم نا متعارف.

مثلا "گره گشایی" را دوست داشتم اگر آن فاصله گذاری ها نبود یا از "یکی از مردها باید..." بیتشر لذت میبردم اگر پایانش آنطور نبود.

شیوه داستان گویی فرهنگی منحصر به خودش است. در عین حال نمیتوان آن را تعریف کرد. چه آنجا که به قول خودش داستانی کلاسیک تعریف میکند، چه آنجا که کاملا غیر معمول عمل میکند، آنقدر که گاهی فکر میکنم از بین چند داستان بی نام و نشان یکجور حسی و غریزی، میتوانم بفهمم کدامشان از این قلم تراوش کرده است. نکته جالب توجه دیگر در آثار او، نامگذاری داستان هاست. من خود نام های نامعمول این چنینی نه ساده و تک کلمه ای را بیشتر میپسندم و جذاب میدانم.

و... داستان هایی هم مثل "شرم گل بهی"، "عزیزم"، "نام خانوادگی مستعار" و... بودند که بی تردید مثل شتر عزیز دلنشین و ماندگار شده اند در ذهنم.

کلام آخر اینکه "از آسمون بارون میاد لی لیا" یک جورهایی شبیه این روزهای زرد و پاییزی با بوی خاک باران خورده است که به دل مینشیند.

مطالب مرتبط:

http://www.etemaad.com/Released/87-06-18/214.htm

http://www.kargozaaran.com/ShowNews.php?29302

http://kargozaaran.com/ShowNews.php?29968
http://kargozaaran.com/ShowNews.php?28337

باران مي بارد و من به مردم فقيري مي انديشم كه اكنون با انبوهي از  غم و اندوه براي گرم شدن به يكديگر مي چسبند و چون عادت دارند ناملايمات خويش را آشكار كنند به يكديگر آزار مي رسانند تا حتي در هواي بد اندكي احساس آسايش كنند. فقر فقرا فقط همين است، نه چيزي ديگر.

فريدريش نيچه

(حكمت شادان)

به تعبير نيچه "قدرت انسان يا به عبارت بهتر ،ضعف او را مي توان با ميزان ايماني كه براي رشد ِ خود نياز دارد و يا از روي تعداد ِ مستمسك هايي كه به آنها متكي است و از اين رو نمي خواهد ديگران به آنها چنگ بزنند، اندازه گرفت."

قدرت و ضعف شما در پايبندي بيش از اندازه اتان به انسان وانسانيت است كه هم وا مي داردتان كه پيش برويد وسكوت نكنيد و هم وا مي داردتان براي جلوگيري از خونريزي سكوت كنيد و دم نزنيد. از اين روي به خاطر روندگي و تلاشتان مي توانيم كلاه از سر برداريم و تكريمتان كنيم و هم به خاطر سكونتان و مدارايتان مي توانيم دريغمندان محافظه كاريتان را به سخره بگيريم.

شما نه قهرمانيد و نه مصلح اجتماعي و نه پيامبر. تنها انساني هستيد دانا كه فهميده ايد" انسان دشواري وظيفه است." و ما براي فهم شما كه پي و بين تفكرتان بدان مستحكم شده است  نه بدهكار سپاس و تقديريم و نه مجاز به ناسپاسي و تقبيح. شوريدن بر عليه بيدادگري براي شما لذت بخش است چرا كه دشواري وظيفه را دانسته ايد و سكوت به هنگام و بي هنگامتان در مواجهه با فشارهاي مختلف نيز برايتان دردناك است چرا كه نخواسته ايد بارتان را بر روي دوش ديگران بگذاريد و يكَه و تنها آن را بر دوش كشيده ايد. اگر چه در لذت شوريدگيتان مردم نمي توانستند شريك باشند اما به يقين در درك دردمنديتان مي توانستند و مي خواستند كه همگامتان شوند تا از اين طريق از اقتدارگرايي و استبداد بگذرند. اما شما در هر دو مرحله يك تنه پيش رفتيد و خستگي امروزتان به خاطر تنهايي ديروزتان است.

در ميان سياست مداران كمتر كسي همانند شما توانسته است معني آزادي و دموكراسي را بداند و در خويشتنش نهادينه كند و براي توجيه آن كتابي بنويسد. همين دانايي موتور محركه يتان بود كه براي رسيدن به آزادي پاي راه وارتان را از زير قباي مصلحت بيرون بكشيد و حركت كنيد و در ميان سياست مداران كمتر كسي همانند شما توانسته است به احترام انسان كلاه از سر بردارد و شان انسان را از هر چيز ديگر بالا تر بداند كه همين دانايي موجب شد براي نجات جان آدميان به هنگامش سكوت كنيد تا خوني ريخته نشود.

شما هم جنگجويي هستيد كه در كارزار با اقتدار مي جنگد و به اقتضاي ذات جنگ آوري زخم مي زند و هم پزشكي كه بر زخم هاي دشمن حتي مرحم مي گذارد و همين رفتار دوگانه شماست كه هم احترام ما را بر مي انگيزد و هم خشممان را.

احترام ما به خاطر بلند قامتي ي فكر و انديشه اتان است و خشممان به دليل اينكه امكان هزينه دادن و بزرگ شدن را از مردم گرفتيد و همين بزرگترين و بي ثمرترين هزينه را بر آنها تحميل كرد.

هيچ تمدني بدون هزينه از تنگناهاي استبداد و اختناق چنان كه تو مي خواستي ما را گذر دهي گذر نكرده است و هيچ رهبري با مصلحت انديشي باعث سعادت مردمانش نشده است.

ما به دليل اينكه دشواري وظيفه را دريافته اي و شايستگي انسان را درك كرده اي به تو و مسيري كه طي مي كني ايمان داريم و مي خواهيم كه براي برونرفت از لجه اي كه بدان افتاده ايم بار ديگر وارد معركه شوي.اما اين بار ، بار را يك تنه بر دوش نكشي و با واگويي حقايق امكان لذت ِ دشواري وظيفه را به همگان ببخشي.

اين بار مردم و صاحبان فكر ضمن مطالبه ي پاكي و درستي و راستي سيدمحمد خاتمي دنبال اقتدار و استقامت اويند.

اين بار مردم مي خواهند به هنگامش به ياريشان بخواني تا ياريت كنند.

براي اينكه اين بار مردم با لرزش دل و دستشان نام تو و يا اصلاح طلب ديگري را كه توان به دوش كشيدن بار امانت را دارد بر صندوق نريزند منتظر حركتي ، سخني ، هجوم شير اوژني هستند.

اين بار براي نجات وطن بايد مردم را مجاب كرد و با محرم دانستن آنها تن رنجور وطن را از زير چكمه هاي جاهلان دوست و دوستان جاهل بيرون كشيد.